যুদ্ধলৈ সাজু পাকিস্তানঃ সীমান্তত মোতায়েন কৰিছে তুৰ্কীৰ বাইৰেক্টাৰ ড্ৰোন

 তুৰস্কৰ ‘ৰাছিয়া কিল্লাৰ’ ড্ৰোন বনাম ভাৰতৰ ‘চাণক্য নীতি’: LoC-ত পাকিস্তানৰ নতুন ষড়যন্ত্ৰ কেনেকৈ বিফল কৰিব ভাৰতীয় সেনাই? 

বৰ্তমান সময়ত আধুনিক যুদ্ধৰ সংজ্ঞা সলনি হৈছে। এতিয়া কেৱল টেংক, বৰটোপ বা যুঁজাৰু বিমানেৰে নহয়, বৰঞ্চ আকাশত উৰি থকা সৰু সৰু ৰব’ট অৰ্থাৎ ড্ৰোন প্ৰযুক্তিৰে যুদ্ধৰ গতিপথ নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। শেহতীয়াকৈ ভাৰত-পাকিস্তান সীমান্তত (Line of Control - LoC) এক নতুন উত্তেজনাৰ সৃষ্টি হৈছে। বাতৰি অনুসৰি, পাকিস্তানে অতি গোপনে তুৰস্কৰ পৰা আমদানি কৰা তেওঁলোকৰ আটাইতকৈ মাৰাত্মক ‘বায়েৰাকটাৰ টিবি-২’ (Bayraktar TB2) ড্ৰোন নিয়ন্ত্ৰণ ৰেখাৰ ওচৰত মোতায়েন কৰিছে। ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে ভাৰতীয় সেনাৰ চকীসমূহৰ ওপৰত চোৰাংচোৱা বৃত্তি কৰা আৰু সীমান্তত তটস্থতা নষ্ট কৰা। 

সংবাদ মাধ্যমত এই তুৰ্কী ড্ৰোনক ‘ৰাছিয়া কিল্লাৰ’ বুলি অভিহিত কৰা হৈছে, কাৰণ ইউক্ৰেইন যুদ্ধৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত ই ৰাছিয়াৰ বহুতো শক্তিশালী সামৰিক বাহন ধ্বংস কৰিছিল। কিন্তু প্ৰশ্ন হয়—পাকিস্তানৰ এই নতুন চালত ভাৰতীয় নাগৰিকসকল শংকিত হোৱাৰ প্ৰয়োজন আছেনে? ইয়াৰ পোনপটীয়া উত্তৰ হ’ল—একেবাৰেই নাই। কাৰণ আজিৰ ভাৰতীয় সেনা যিকোনো প্ৰত্যাহ্বানৰ বাবে কেৱল সাজুৱেই নহয়, বৰঞ্চ শত্ৰুতকৈ দুখোজ আগত আছে। 

পাকিস্তানৰ নতুন চাল আৰু ইয়াৰ নেপথ্যৰ কথা 

বায়েৰাকটাৰ টিবি-২ কেৱল এটা নিৰীক্ষণ কৰা ড্ৰোন নহয়। ই এক ‘দ্বৈত ক্ষমতা’ সম্পন্ন যুদ্ধাস্ত্ৰ, যাৰ অৰ্থ হ’ল ই আকাশত উৰি উৰি তথ্যও সংগ্ৰহ কৰিব পাৰে আৰু প্ৰয়োজন সাপেক্ষে ইয়াত থকা লেজাৰ-গাইডেড বোমাৰে নিমিষতে আক্ৰমণাত্মক মিছনলৈ ৰূপান্তৰিত হ’ব পাৰে। পাকিস্তানে এই ড্ৰোন ব্যৱহাৰ কৰি ভাৰতীয় এয়াৰ ডিফেন্স ৰাডাৰৰ ফ্ৰিকুৱেন্সি আৰু ‘ব্লাইণ্ড স্পট’ (ৰাডাৰে ধৰিব নোৱাৰা অংশ) জুখিবলৈ চেষ্টা চলাইছে, যাতে ভৱিষ্যতে সন্ত্ৰাসবাদীৰ অনুপ্ৰৱেশ সহজ কৰিব পৰা যায়। 

ৰিপ’ৰ্ট অনুসৰি, শেহতীয়াকৈ পাকিস্তান, তুৰস্ক আৰু চৌদি আৰৱৰ মাজত স্বাক্ষৰিত হোৱা ‘মক্কা যুটীয়া প্ৰতিৰক্ষা চুক্তি’ৰ পাছতেই তুৰস্কৰ সামৰিক বিমানসমূহে অতি গোপনে পাকিস্তানৰ নুৰ খান আৰু মুৰিদকে সামৰিক ঘাটিত ড্ৰোনৰ এক ডাঙৰ চালান নমাই থৈ গৈছে। পাকিস্তানৰ এই কাৰ্যই তেওঁলোকৰ হতাশাগ্ৰস্ত মানসিকতাকে প্ৰদৰ্শন কৰে, য’ত তেওঁলোকে নিজৰ অৰ্থনীতি দেউলীয়া হোৱাৰ পাছতো ভাৰতৰ বিৰুদ্ধে ষড়যন্ত্ৰ ৰচনাত ব্যস্ত। 

ভাৰতৰ ‘চাণক্য নীতি’ আৰু অভেদ্য প্ৰতিৰক্ষা গ্ৰিড 

পাকিস্তানে হয়তো পাহৰি গৈছে যে ভাৰত বৰ্তমান প্ৰতিৰক্ষা প্ৰযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত বিশ্বৰ অন্যতম মহাশক্তি। তুৰস্কৰ এই ড্ৰোন ভাবুকি প্ৰতিহত কৰিবলৈ ভাৰতীয় সেনাই সীমান্তত এক দেৱালৰ দৰে প্ৰতিৰক্ষা ব্যৱস্থা গঢ়ি তুলিছে, যি মূলত দুটা পদ্ধতিত কাম কৰে—‘চফ্ট কিল’ (Soft Kill) আৰু ‘হাৰ্ড কিল’ (Hard Kill)। 

প্ৰথম পদ্ধতি অৰ্থাৎ ‘চফ্ট কিল’ হৈছে এক নীৰৱ কিন্তু মাৰাত্মক প্ৰযুক্তি। ইয়াৰ অধীনত ভাৰতীয় সেনাই উচ্চ ক্ষমতাসম্পন্ন ফ্ৰিকুৱেন্সি জ্যামাৰ (Frequency Jamming) ব্যৱহাৰ কৰে। শত্ৰুৰ ড্ৰোন ভাৰতীয় আকাশী সীমাত প্ৰৱেশ কৰাৰ লগে লগে এই জ্যামাৰে ড্ৰোন আৰু পাকিস্তানৰ নিয়ন্ত্ৰণ কক্ষৰ মাজৰ জিপিএছ বা ৰেডিঅ’ সংযোগ সম্পূৰ্ণৰূপে বিচ্ছিন্ন কৰি দিয়ে। ফলত ড্ৰোনটোৱে ক’লৈ যাব লাগে উৱাদিহ নাপাই মাটিত আছাৰ খাই পৰে। আন এক আধুনিক প্ৰযুক্তি হৈছে ‘ড্ৰোন স্পুফিং’ (Spoofing), যাৰ সহায়ত ভাৰতীয় জোৱানে শত্ৰুৰ ড্ৰোনৰ চিগন্যাল হেক কৰি তাৰ নিয়ন্ত্ৰণ নিজৰ হাতলৈ লয় আৰু তাক ভাৰতৰ মাটিত সুৰক্ষিতভাৱে অৱতৰণ কৰাই তাৰ সকলো গোপন তথ্য নিজৰ অধীনলৈ আনে। 

দ্বিতীয় পদ্ধতি ‘হাৰ্ড কিল’ৰ জৰিয়তে শত্ৰুৰ ড্ৰোনক পোনপটীয়াকৈ আকাশতে ধূলিসাৎ কৰা হয়। ইয়াৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ উদাহৰণ হৈছে আমাৰ দেশীয় প্ৰতিৰক্ষা গৱেষণা সংস্থা ডিআৰডিঅ’ই (DRDO) বিকশিত কৰা ‘D4 Anti-Drone System’। এই ব্যৱস্থাই কেইবা কিলোমিটাৰ দূৰৈৰ পৰাই শত্ৰুৰ ড্ৰোনক চিনাক্ত কৰিব পাৰে আৰু ইয়াৰ পৰা নিৰ্গত হোৱা অত্যন্ত শক্তিশালী লেজাৰ ৰশ্মিয়ে ড্ৰোনৰ ইলেক্ট্ৰনিক্স অংশ মুহূৰ্তৰ ভিতৰতে পুৰি ছাৰখাৰ কৰি দিয়ে। ইয়াৰ উপৰিও সীমান্তৰ জোৱানসকলৰ হাতত প’ৰ্টেবল এন্টি-ড্ৰোন গান যোগান ধৰা হৈছে, যিয়ে কম উচ্চতাৰ ড্ৰোনক সহজেই নিষ্ক্ৰিয় কৰিব পাৰে। 

‘আকাশতীৰ’ আৰু ভাৰতৰ আক্ৰমণাত্মক প্ৰস্তুতি 

কেৱল জ্যামাৰ বা লেজাৰেই নহয়, ভাৰতীয় সেনাই শেহতীয়াকৈ সীমান্তত মোতায়েন কৰিছে ‘আকাশতীৰ’ (Akashteer) নামৰ এক স্বয়ংক্ৰিয় বায়ু প্ৰতিৰক্ষা কণ্ট্ৰ’ল চিষ্টেম। এই ব্যৱস্থাই LoC-ৰ আকাশমাৰ্গত চকুৰ পচাৰতে যিকোনো সন্দেহজনক ড্ৰোন, হেলিকপ্টাৰ বা ক্ৰুজ মিছাইল ধৰা পেলায় আৰু পলকতে সেনাৰ আকাশমাৰ্গৰ ক্ষেপণাস্ত্ৰসমূহক সক্ৰিয় কৰি শত্ৰুক ধ্বংস কৰাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে। সমগ্ৰ নিয়ন্ত্ৰণ ৰেখা জুৰি এক শক্তিশালী ড্ৰোন প্ৰতিৰক্ষা গ্ৰিড (Saksham Grid) স্থাপন কৰা হৈছে, য’ত ৫০ টাতকৈও অধিক মোবাইল এন্টি-ড্ৰোন ইউনিট ২৪ ঘণ্টাই সক্ৰিয় হৈ পহৰা দি থাকে। 

ভাৰতীয় সেনা এতিয়া কেৱল আত্মৰক্ষাতে সীমাবদ্ধ নহয়। পাকিস্তানক উচিত শিক্ষা দিবলৈ ভাৰতীয় সেনাৰ হাতত আছে ইজৰাইলী প্ৰযুক্তিৰে নিৰ্মিত অত্যাধুনিক ‘হেৰন’ (Heron) চোৰাংচোৱা ড্ৰোন আৰু সম্পূৰ্ণ থলুৱা প্ৰযুক্তিৰে নিৰ্মিত ‘নাগাস্ত্ৰ-১’ (Nagastra-1) নামৰ এক আত্মঘাতী ড্ৰোন (Kamikaze Drone)। পাকিস্তানে যদি কোনো দুঃসাহস কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে, তেন্তে ভাৰতৰ এই আত্মঘাতী ড্ৰোনসমূহে সীমান্ত পাৰ হৈ শত্ৰুৰ ঘাটিত সোমাই আক্ৰমণ কৰিবলৈ সম্পূৰ্ণ সক্ষম। 

ভাৰতবাসীৰ বাবে গৌৰৱৰ সময় 

বিগত সময়ছোৱাত (যেনে অপাৰেচন সিন্ধুৰ বা সীমান্তৰ বিভিন্ন সংঘৰ্ষত) ভাৰতীয় এয়াৰ ডিফেন্সে পাকিস্তানৰ বহুতো চোৰাংচোৱা ড্ৰোন বতাহতে ধ্বংস কৰি তেওঁলোকৰ অহংকাৰ চূৰ্ণ কৰিছে। আজিৰ ‘মেক ইন ইণ্ডিয়া’ (Make in India) উদ্যোগে আমাৰ সেনাক ইমান শক্তিশালী কৰি তুলিছে যে আমি বিদেশী প্ৰযুক্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব নালাগে। 

গতিকে, পাকিস্তানে তুৰস্কৰ পৰা ড্ৰোন আনক বা অন্য কোনো দেশৰ পৰা সহায় লওক, আধুনিক ভাৰতীয় সেনাৰ ‘চাণক্য নীতি’ আৰু বিজ্ঞানৰ অভেদ্য দেৱাল ভেদ কৰাৰ শক্তি কাৰো নাই। প্ৰতিজন ভাৰতীয় নাগৰিকে নিশ্চিন্ত আৰু গৌৰৱবোধ কৰিব পাৰে যে আমাৰ অদম্য সেনাই সীমান্তত অহৰহ সাৰে থাকি দেশৰ সাৰ্বভৌমত্ব সুৰক্ষিত ৰাখিছে। জয় হিন্দ! 

✍️ৰাতুল দাস শৰণীয়া