মোদীৰ বিদেশ ভ্ৰমণ আৰু অসমৰ ভাগ্য: দিল্লীৰ বন্ধুত্বই কেনেকৈ সলনি কৰিছে আমাৰ চাহ বাগিচা আৰু জাগীৰোডৰ ভৱিষ্যত?

প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে অতি শেহতীয়াকৈ ২ খন দেশলৈ (উজবেকিস্তান আৰু কিৰগিজস্তান) ৪ দিনীয়া এক চৰকাৰী ভ্ৰমণসূচী হাতত লৈছে। তেওঁ এই বৰ্ষৰ (২০২৬) ২৯ আগষ্টৰ পৰা ১ ছেপ্টেম্বৰলৈ এই কেন্দ্ৰীয় এছিয়াৰ দেশ দুখন ভ্ৰমণ কৰিব।

কথা হ’ল, যেতিয়াই টিভিত বা ছচিয়েল মিডিয়াত খবৰ ওলায় যে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদী এখন নতুন দেশলৈ ভ্ৰমণ কৰিবলৈ ওলাইছে, আমাৰ মনলৈ সাধাৰণতে এটা কথাই আহে— "নেতাসকলে ইমানখন বিদেশ ফুৰি কি কৰে বাৰু? ইমান পইছা খৰচ কৰি তেওঁলোকৰ লগত ইমান ডাঙৰ দল একোটা যায় কিয়?" আমাৰ সাধাৰণ মানুহৰ মাজত এটা ডাঙৰ ধাৰণা আছে যে ‘ভ্ৰমণ’ মানেই হ’ল কাম-বন এৰি অলপ ফুৰি অহা, ধুনীয়া ঠাই চোৱা আৰু আনন্দ কৰা। গতিকে প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ বিদেশ ভ্ৰমণবোৰকো বহুতৰে চকুৱে কেৱল এটা চৰকাৰী ফুৰা-চকা বা ছুটি কটোৱাৰ মাধ্যম বুলিয়েই ভাবে।

কিন্তু আচল সঁচা কথাটো হ’ল, দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী বা ৰাষ্ট্ৰপ্ৰধানসকলৰ চৰকাৰী বিদেশ ভ্ৰমণ আৰু আমাৰ ফুৰিবলৈ যোৱাৰ মাজত আকাশ-পাতাল পাৰ্থক্য আছে। তেওঁলোক তাত কোনো প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য উপভোগ কৰিবলৈ নাযায়। এই ভ্ৰমণসমূহ হ’ল দেশৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ ‘বিজিনেছ ডিল’ বা ব্যৱসায়িক চুক্তিৰ মঞ্চ।

দৰাচলতে, প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে বিদেশৰ মাটিত কৰা প্ৰতিটো চৰকাৰী ভ্ৰমণৰ আঁৰত তিনিটা মূল কাম থাকে। প্ৰথমটো হ’ল ‘দ্বিপাক্ষিক বৈঠক’, য’ত দুয়োখন দেশৰ মাজত ব্যৱসায়-বাণিজ্য কেনেকৈ বৃদ্ধি কৰিব পাৰি, তাৰ আলোচনা কৰা হয়। দ্বিতীয়টো হ’ল আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলনবোৰত অংশ লৈ বিশ্বৰ বুকুত ভাৰতৰ প্ৰভাৱ আৰু নিৰাপত্তা ব্যৱস্থা শক্তিশালী কৰা। আৰু তৃতীয় তথা আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কামটো হ’ল বিদেশী ডাঙৰ ডাঙৰ কোম্পানী আৰু উদ্যোগপতিসকলক আমাৰ দেশলৈ মাতি আনি টকা বিনিয়োগ কৰোৱা, যাতে দেশৰ যুৱক-যুৱতীয়ে কৰ্মসংস্থাপন পায়।

প্ৰধানমন্ত্ৰী যেতিয়া বিদেশলৈ যায়, তেওঁ অকলে নাযায়। তেওঁৰ সৈতে দেশৰ বিদেশ মন্ত্ৰী, বাণিজ্য মন্ত্ৰী, অভিজ্ঞ কূটনীতিবিদ, সুৰক্ষা কৰ্মী আৰু দেশৰ শীৰ্ষস্থানীয় উদ্যোগপতিসকলৰ এটা বৃহৎ প্ৰতিনিধি দল যায়। তাত গৈ তেওঁলোকৰ প্ৰতিটো মিনিটৰ কাৰ্যসূচী আগতীয়াকৈ ঠিক কৰা থাকে। দিন-ৰাতি একাকাৰ কৰি কেইবা পৰ্যায়ৰ আলোচনা অনুষ্ঠিত হয় আৰু শেষত দুয়োখন দেশৰ মাজত গুৰুত্বপূৰ্ণ চুক্তিসমূহ স্বাক্ষৰ কৰা হয়।

দিল্লীৰ পৰা হাজাৰ হাজাৰ কিলোমিটাৰ দূৰৰ বিদেশৰ মাটিত যেতিয়া ভাৰতৰ হৈ এনেদৰে হেণ্ডশ্বেক কৰা হয়, তাৰ পোনপটীয়া সুফল আহি পৰে আমাৰ অসমৰ চাহ বাগিচাবোৰত, জাগীৰোডৰ মাটিত আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত নিৰ্মাণ হৈ থকা বৃহৎ দলংবোৰত। আহক, সহজকৈ বুজি লও আমাৰ ৰাজ্যখন ইয়াৰ পৰা কেনেকৈ লাভৱান হৈছে।

বিদেশৰ ক্ৰেতা আৰু অসমৰ চাহপাতৰ নতুন ঠিকনা

প্ৰথমেই কথা পাতো আমাৰ অসমৰ আটাইতকৈ আপোন আৰু পুৰণি পৰিচয় ‘চাহ উদ্যোগ’টোৰ বিষয়ে। অসমৰ অৰ্থনীতি চাহ বাগিচাবোৰৰ ওপৰত বহুখিনি নিৰ্ভৰ কৰে। কিন্তু এটা সময় আছিল যেতিয়া অসমৰ চাহ বুলিলে কেৱল ব্ৰিটেইন বা ৰাছিয়াৰ বজাৰখনলৈকে চকু দিবলগীয়া হৈছিল। যদি সেই দেশবোৰৰ লগত সম্পৰ্ক অলপ বেয়া হয়, তেন্তে আমাৰ চাহ উদ্যোগত সংকটে দেখা দিছিল।

প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে যেতিয়া বিভিন্ন দেশ ভ্ৰমণ কৰে, তেওঁ প্ৰায়েই সেই দেশৰ ৰাষ্ট্ৰপ্ৰধানসকলক উপহাৰ হিচাপে অসমৰ আটাইতকৈ দামী আৰু সুগন্ধি ‘অৰ্থডক্স’ চাহপাত আগবঢ়ায়। ই কেৱল এটা উপহাৰ নহয়, ই হ’ল বিশ্বৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ মঞ্চত অসমৰ চাহৰ এক বিনামূলীয়া ব্ৰেণ্ডিং। ইয়াৰ উপৰি বিভিন্ন দেশৰ লগত হোৱা ‘মুক্ত বাণিজ্য চুক্তি’ বা ফ্ৰী ট্ৰেড এগ্ৰীমেণ্টৰ ফলত অসমৰ চাহৰ বাবে এতিয়া নতুন নতুন দুৱাৰ মুকলি হৈছে। এতিয়া কেৱল ইউৰোপেই নহয়, বৰঞ্চ মধ্য প্ৰাচ্যৰ চহকী দেশসমূহ, আমেৰিকা আৰু অতি শেহতীয়াকৈ নিউজিলেণ্ডৰ দৰে দেশৰ বজাৰতো অসমৰ ক’লা চাহে বিশেষ স্থান লাভ কৰিছে।

ৰপ্তানিৰ সুবিধা বৃদ্ধি পোৱাৰ বাবে অসমৰ অৰ্গেনিক চাহ উৎপাদন কৰা থলুৱা সৰু চাহ খেতিয়কসকলে এতিয়া চৰকাৰী ৰপ্তানি উদগনি আঁচনিৰ জৰিয়তে বিদেশী ক্ৰেতাৰ সৈতে পোনে পোনে সংযোগ স্থাপন কৰিব পৰা হৈছে। আমাৰ চাহ এতিয়া কেৱল এখন বাগিচাৰ উৎপাদন হৈ থকা নাই, ই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বজাৰত এক ধামাকা সৃষ্টি কৰিবলৈ সাজু হৈছে।

জাগীৰোডৰ পৰিৱৰ্তন: কাগজ কলৰ পৰা ছেমিকণ্ডাক্টৰ বিপ্লৱলৈ

অসমৰ মানুহৰ বাবে জাগীৰোডৰ হিন্দুস্তান পেপাৰ কৰ্পোৰেচনৰ বন্ধ কাগজ কলটো এটা ডাঙৰ বেদনাৰ বিষয় আছিল। কিন্তু আজি সেই জাগীৰোডৰ নাম সমগ্ৰ বিশ্বৰ প্ৰযুক্তি জগতৰ ডাঙৰ ডাঙৰ মানুহৰ মুখত শুনিমেলৈ পোৱা গৈছে। টাটা গ্ৰুপে তাত ২৭,০০০ কোটি টকা বিনিয়োগ কৰি ভাৰতৰ অন্যতম বৃহৎ ‘ছেমিকণ্ডাক্টৰ প্লাণ্ট’ স্থাপন কৰিবলৈ ওলাইছে।

এতিয়া প্ৰশ্ন হয়, ইয়াৰ লগত বিদেশ ভ্ৰমণৰ কি সম্পৰ্ক? ছেমিকণ্ডাক্টৰ বা চিপছ তৈয়াৰ কৰাটো কোনো সাধাৰণ কাম নহয়। ইয়াৰ বাবে যি অতি উচ্চস্তরীয় প্ৰযুক্তিৰ প্ৰয়োজন হয়, চিপছ ডিজাইন আৰু টেষ্টিঙৰ যি অভিজ্ঞতা লাগে, সেয়া বৰ্তমান জাপান বা আমেৰিকাৰ দৰে দেশৰ হাততহে আছে। প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে যেতিয়া জাপান বা আমেৰিকালৈ যায় আৰু তাত থকা ডাঙৰ ডাঙৰ টেকন’লজী কোম্পানীৰ চি.ই.অ’সকলক লগ কৰে, তেতিয়া তেওঁ ভাৰতত থকা সম্ভাৱনাবোৰৰ কথা বুজাই দিয়ে।

দিল্লীত হোৱা সেই আলোচনাৰ বাবেই আজি টাটাৰ দৰে কোম্পানীয়ে বিদেশী কাৰিকৰী সহযোগিতা লৈ অসমৰ মাটিত ইমান ডাঙৰ প্ৰকল্প গঢ়ি তুলিবলৈ সক্ষম হৈছে। এই প্লাণ্টটো সম্পূৰ্ণ হৈ উঠিলে অসমৰ হাজাৰ হাজাৰ যুৱক-যুৱতীয়ে চাকৰিৰ বাবে বাংগালোৰ, হাইদৰাবাদ বা পুণেলৈ টকা খৰচ কৰি ঢাপলি মেলিব নালাগে। বিশ্বৰ আটাইতকৈ আধুনিক কামটো এতিয়া অসমৰ মাটিত বহিয়েই কৰিব পৰা যাব। এয়া সম্ভৱ হৈছে কেৱল গোলকীয় পৰ্যায়ত ভাৰতে গঢ়ি তোলা শক্তিশালী সম্পৰ্কৰ বাবে।

ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত জাপানী প্ৰযুক্তি আৰু বিদেশী পুঁজি

আপুনি কেতিয়াবা ভাবি চাইছেনে যে অসমত ইখনৰ পিছত সিখনকৈ ইমান ডাঙৰ ডাঙৰ দলং, বহল ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ কেনেকৈ নিৰ্মাণ হৈছে? অসম চৰকাৰ বা কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বাজেটৰ উপৰিও এই ডাঙৰ প্ৰকল্পবোৰৰ বাবে হাজাৰ হাজাৰ কোটি টকাৰ প্ৰয়োজন হয়। এই ধন আহে ক’ৰ পৰা?
ইয়াতো কাম কৰে আমাৰ বৈদেশিক নীতিয়ে। ভাৰত চৰকাৰে জাপানৰ ‘জাইকা’ (JICA) বা ‘এচিয়ান ডেভেলপমেণ্ট বেংক’ (ADB) ৰ দৰে বিশ্ববিখ্যাত বিত্তীয় সংস্থাসমূহৰ সৈতে অতি কম সুতত আৰু দীৰ্ঘম্যাদী ঋণৰ চুক্তি কৰে। ধুবুৰী আৰু মেঘালয়ৰ ফুলবাৰীক সংযোগ কৰিবলগীয়া ভাৰতৰ আটাইতকৈ দীঘল নদী দলংখনৰ কাম বৰ্তমান ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত দ্ৰুতগতিৰে চলি আছে। এই ১৯ কিলোমিটাৰ দীঘল ঐতিহাসিক দলংখনৰ নিৰ্মাণ কাৰ্যত জাপান চৰকাৰৰ ‘জাইকা’ই বৃহৎ আৰ্থিক আৰু কাৰিকৰী সহায় আগবঢ়াইছে।

কেৱল ধুবুৰী-ফুলবাৰী দলঙেই নহয়, গুৱাহাটীৰ যাতায়াত ব্যৱস্থা সলনি কৰি দিয়া নতুন নতুন উৰণীয়া সেতু, ৪ লেনযুক্ত পথ আৰু অসমৰ চুকে-কোণে নিৰ্মাণ হৈ থকা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় তথা কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসালয়সমূহৰ আধুনিকীকৰণৰ আঁৰতো বিশ্ব বেংক আৰু নিউ ডেভেলপমেণ্ট বেংকৰ দৰে বিদেশী পুঁজি জড়িত হৈ আছে। যেতিয়া দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে এই দেশসমূহৰ সৈতে সুসম্পৰ্ক বজাই ৰাখে, তেতিয়া এই বিশ্বমানৰ বেংকবোৰে আমাৰ অসমৰ দৰে ৰাজ্যত টকা বিনিয়োগ কৰিবলৈ অকণো কুণ্ঠাবোধ নকৰে।

অসম দক্ষতা বিশ্ববিদ্যালয় আৰু আমাৰ যুৱ প্ৰজন্মৰ ভৱিষ্যত

শিক্ষা আৰু সংস্থাপনৰ ক্ষেত্ৰতো অসমে এক ডাঙৰ উপহাৰ পাইছে। মঙলদৈত নিৰ্মাণ হৈ থকা ‘অসম দক্ষতা বিশ্ববিদ্যালয়’ (Assam Skill University) খনৰ কথা আপোনালোকে নিশ্চয় শুনিছে। এইখন কোনো সাধাৰণ বিশ্ববিদ্যালয় নহয়। এচিয়ান ডেভেলপমেণ্ট বেংকৰ ১,০০০ কোটিতকৈও অধিক টকাৰ আৰ্থিক সহযোগিতাত এইখনক বিশ্বমানৰ কৰি গঢ়ি তোলা হৈছে।

 
ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে আমাৰ যুৱক-যুৱতীসকলক কেৱল পুথিগত বিদ্যা দিয়াটোৱেই নহয়, বৰঞ্চ তেওঁলোকক এনেকুৱা প্ৰশিক্ষণ দিয়া, যাতে তেওঁলোকে পঢ়া শেষ কৰাৰ লগে লগে দেশ-বিদেশৰ যিকোনো ডাঙৰ উদ্যোগত কাম কৰিব পাৰে। বিদেশ ভ্ৰমণৰ সময়ত হোৱা শিক্ষা চুক্তিৰ বাবেই আজি আই.আই.টি. গুৱাহাটীৰ দৰে প্ৰতিষ্ঠানে বিশ্বৰ শ্ৰেষ্ঠ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে মিলি গৱেষণা কৰাৰ সুযোগ পাইছে। আমাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে এতিয়া স্কলাৰশ্বিপ লৈ বিদেশলৈ যোৱাৰ পথ বহুত সহজ হৈ পৰিছে।

শেষ কথা: দিল্লীৰ পৰা দিশপুৰ হৈ আপোনাৰ ঘৰলৈ

 
গতিকে, অনাগত দিনত যেতিয়াই আপুনি খবৰ কাগজ বা টিভিত প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ নতুন কোনো বিদেশ ভ্ৰমণৰ খবৰ দেখিব, তেতিয়া এয়া কেৱল এজন নেতাৰ ফুৰা-চকা বুলি ভাবি এৰি নিদিব। মনত ৰাখিব, সেই ভ্ৰমণৰ সময়ত যিখন চুক্তিত চহী কৰা হৈছে, তাৰ সুফল এদিন ব্যৱসায়, কৰ্মসংস্থাপন আৰু আধুনিক যাতায়াতৰ ৰূপত আপোনাৰ-আমাৰ ঘৰৰ ওচৰ পাবহি।

কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ ‘এক্ট ইষ্ট পলিচী’ৰ বাবে অসম এতিয়া কেৱল ভাৰতৰ এটা চুকত থকা ৰাজ্য হৈ থকা নাই, বৰঞ্চ দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ বাবে ভাৰতৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰৱেশদ্বাৰ হৈ পৰিছে। বিদেশৰ মাটিত ভাৰতৰ বাঢ়ি অহা সন্মানে অসমৰ উন্নয়নৰ চকাটোকো এক নতুন আৰু তীব্ৰ গতি প্ৰদান কৰিছে।

✍️ ৰাতুল দাস শৰণীয়া